Acısı Hala Dinmedi…Büyükanne, Otobüs Çarpışmasında Kaybettiği Torunu İlayda’nın Mezarını Her Gün Ziyaret Ediyor…

Belçika’nın Genk kentinde, bir otobüsün tren istasyonunda 15 yaşındaki İlayda Önal’a çarparak ölümüne neden olduğu korkunç kazadan bir yıl bir hafta sonra, ailenin acısı hâlâ taze. İlayda’nın büyükannesi Sariye Önal (59), boşluğu asla dolmayacak sevgili torununun mezarını her gün ziyaret ederek yaşadığı dayanılmaz acıyla baş etmeye çalışıyor.

—–“Her Şeye ve Herkese, Ama En Çok Kendime Öfkeliydim”

Kazanın üzerinden geçen uzun zamana rağmen Sariye Hanım’ın yüreğindeki yangın sönmüş değil. İlk günlerde hissettiği öfkeyi, “Çok öfkeliydim. Her şeye ve herkese, ama en çok da kendime” sözleriyle anlatıyor. Bu cümle, bir trajedide hayatta kalan ve “Keşke…”lerle boğuşan sevdiklerinin yaşadığı o derin suçluluk ve çaresizlik duygusunu tüm çıplaklığıyla ortaya koyuyor.

Kaza, sadece bir ailenin değil, olaya tanık olan ve hatta cep telefonlarıyla kaydeden çevredekilerin de hafızasına kazındı. Kamera kayıtları, olayın ne kadar ani ve travmatik olduğunu gözler önüne sererken, İlayda’nın son anlarının bu şekilde belgelenmiş olması, aile için ayrı bir acı kaynağı olarak beliriyor.

—–Acıda Bulunan “Yeni Aile”

Ancak Sariye Önal, bu zorlu yas sürecinde yalnız olmadığını da ifade ediyor. Her gün yaptığı mezarlık ziyaretleri, ona beklenmedik bir destek ağı sağlamış. Aynı mezarlığı ziyaret eden, benzer kayıplar yaşamış diğer ebeveynler, büyükanne ve büyükbabalarla kurduğu bağdan güç aldığını söylüyor:

“Birinden vazgeçmek zorunda kalan diğer ebeveynler ve büyükanne ve büyükbabalar arasında, neredeyse yeni bir aile buldum.”

Bu sözler, paylaşılan acının, anlaşılmanın ve sessiz dayanışmanın, en karanlık zamanlarda bile bir ışık olabileceğini gösteriyor.

—–Trafik Güvenliği Sorumluluğunu Hatırlatıyor…

İlayda’nın trajik ölümü, Genk’te ve tüm Belçika’da toplu taşıma alanlarındaki yaya güvenliği konusunu bir kez daha gündeme getirdi. Benzer kazalar, trafik düzenlemeleri, sürücü eğitimi ve altyapı güvenliği konusundaki sürekli ihtiyacı ve toplumsal sorumluluğu hatırlatıyor.

İlayda Önal’ın anısı, sadece sevdiklerinin kalbinde değil, aynı zamanda daha güvenli yollar ve istasyonlar için yapılan çağrılarda yaşamaya devam ediyor. Sariye büyükanne ise, her gün mezara getirdiği çiçeklerle, bir an olsun yalnız bırakmadığı torununa olan sarsılmaz sevgisini ve hiç dinmeyen acısını dünyaya gösteriyor.